دستور العمل جدید مراقبت از پای دیابتی

18فوریه 2016- برای رسیدگی به مشکلات رو به رشد پای دیابتی، جامعه ی جراحان عروق با همکاری انجمن پزشکی پدیاتریستهای آمریکا و جامعه ی پزشکی عروق یک دستورالعمل بالینی جدید را برای مراقبت از پای افراد مبتلا به دیابت تدوین و در مجله ی Vascular Surgeryمنتشر کردند.

 این دستورالعمل با تمرکز بر جمعیت آمریکا تدوین شده است اما با توجه به حجم بزرگی از شواهد مرتبط با پای دیابتی می تواند برای تمام افراد مواجه با این مشکل در سراسرجهان قابل تعمیم باشد.

 در این دستورالعمل به 5 حوزه ی کلیدی مراقبت از پا اشاره شده است: جلوگیری از بروز زخم پای دیابتی، کاهش فشار، تشخیص استئومیلیتیس، ارزیابی تاثیر درمانها بر بهبود زخم پا و بیماری سرخرگ محیطی .

بخش اول: در این بخش بر جلوگیری از ایجاد زخم پای دیابتی تمرکز شده است. در این دستورالعمل ابتدا به همه ی بیماران دیابتی توصیه شده است پاهای خود را به یک پزشک یا متخصص مشکلات پای آموزش دیده، نشان دهند تا مراقبت های لازم از آنها صورت گیرد. چنانچه وضعیت پاها طبیعی باشد، این بررسی باید سالانه تکرار شود اما چنانچه علایمی از نوروپاتی محیطی در پای بیمار مشاهده گردد، کنترل وضعیت پای بیمار باید به دو بار در سال افزایش یابد. اگر نوروپاتی با تغییرشکل یا بیماری سرخرگ محیطی همراه باشد، بررسی این افراد باید هر 3 ماه یکبار تکرار شود. برای بیمارانی که قبل از این به زخم پای دیابتی مبتلا شده یا دچار قطع عضو شده اند بررسی پاها باید هر سه ماه یکبار یا ماهانه انجام شود. در این دستورالعمل همچنین توصیه شده است بیماران و خانواده های آنان آموزش هایی را درباره ی مراقبت از پاها دریافت کنند. این آموزش ها می تواند توسط پزشکان، پدیاتریست podiatristو ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی آموزش دیده، ارائه گردد. در این آموزش ها باید مبانی مراقبت از پای دیابتی، پینه، کوتاه کردن ناخن ها و انتخاب کفش مناسب تعلیم داده شود. این اقدامات به عنوان اقدامات مقرون به صرفه در این دستورالعمل معرفی شده اند.

 در این دستورالعمل همچنین آمده است تنها افرادیکه درمعرض خطر بالایی برای زخم پای دیابتی هستند از کفش های سفارشی طبی استفاده کنند و بیمارانی با خطر متوسط نیازی به سفارش این نوع از کفش ها ندارند. در نتیجه گیری بخش اول بر کنترل هدفمند قندخون به عنوان روش اصلی پیشگیری از زخم پای دیابتی تاکید شده است.

 بخش دوم: در این بخش در مورد بهترین روشها برای کاهش فشار و برداشتن فشار از روی زخم پای دیابتی بحث شده است. در افرادیکه به زخم کف پا - زخم هایی که ناشی از آسیب های مکرر است – مبتلا هستند، توصیه شده است از گچ تماسی کامل(TCC) یا بوت هایی که جلوی حرکت قوزک پا را می گیرند، استفاده  کنند و آنرا از پای خود خارج نکنند.

برای بیمارانی که به زخم های دیگر پا مبتلا هستند، دستورالعمل استفاده از صندل های جراحی یا کفش هایی با پاشنه ی خاص( heel relief shoe) توصیه می شود. برای بیمارانی که قبلاً به زخم پای دیابتی مبتلا بوده و هم اکنون بهبود یافته اند، استفاده از کفش های طبی با کفی خاص برای کاهش فشار توصیه می شود.

 بخش سوم: دراین بخش به osteomyelitisکه التهاب استخوان یا التهاب مغز استخوان است، پرداخته شده است. این بیماری می تواند در افراد مبتلا به مشکلات پای دیابتی مشاهده شود. این بخش  از دستورالعمل  که تا حد زیادی  فنی است به مراقبین متخصص و حرفه ای  اختصاص دارد.

بخش چهارم: این بخش به دستورالعمل های مراقبت از زخم پا در افراد مبتلا به زخم پای دیابتی اختصاص دارد. در این دستورالعمل به ارزیابی مکرر زخم در فواصل چهار هفته ای اشاره شده است. در این روش  سایز زخم باید در هر ویزیت اندازه گیری و پیشرفت درمان ثبت  شود.

 بخش پنجم: دراین بخش که بخش نهایی دراین دستورالعمل است به انجام تست شاخص بازویی مچی برای افراد دیابتی تاکید شده است. از این آزمون برای تشخیص ابتلا به بیماری سرخرگ محیطی استفاده می شود.

 به افرادیکه  قبلاً به زخم پای دیابتی مبتلا بوده اند، توصیه می شود این آزمون را سالانه برای قسمت های پائینی پاها انجام دهند. برای افرادی با زخم پای دیابتی که به بیماری سرخرگ محیطی نیز مبتلا هستند، انجام درمانهای جراحی بای پس یا درمان های اندو واسکولار توصیه شود.

محققان می گویند: این دستورالعمل در پنج حوزه ی کلیدی مراقبت از پا، توصیه هایی را ارائه  می دهد  اما این پنج حوزه ها تمام جنبه های پیچیده ی این بیماری را پوشش نمی دهد، آنها می گویند: درآینده با گردآوری شواهد بیشتر این توصیه ها را بروز رسانی خواهیم نمود.

منبع:

www.diabetes.co.uk/news/2016/feb/panel-of-experts-develops-new-guidelines-for-diabetic-foot-care-91257301.html